Państwa członkowie Rady Europy i inne Państwa sygnatariusze niniejszej Konwencji
uznając, że celem Rady Europy jest osiągnięcie większej jedności jej członków,
biorąc pod uwagę Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, a w szczególności art. 4, który wymaga, aby Państwa-Strony podjęły wszelkie środki prawne, administracyjne i inne, niezbędne dla wprowadzenia w życie praw przyjętych w wyżej wymienionej Konwencji,
przyjmując do wiadomości Rekomendację nr 1121 (1990) Zgromadzenia Parlamentarnego o prawach dzieci,
w przekonaniu, że prawa i dobro dzieci powinny być chronione i promowane, a także, że dzieci powinny posiadać możliwość wykonywania swoich praw, w szczególności w toku dotyczących ich postanowień,
uznając, że dzieci powinny otrzymywać dotyczące ich informacje, aby ich prawa i dobro mogły być promowane i że trzeba należycie wziąć pod uwagę opinię dzieci,
uznając ważną rolę rodziców w ochronie praw i dobra dzieci i uważając, iż jeżeli jest to konieczne, Państwa powinny również brać udział w wyżej wspomnianej ochronie i poparciu praw dziecka,
uznając, iż w przypadku konfliktu pożądana jest próba osiągnięcia porozumienia wewnątrz rodziny zanim sprawa zostanie przedstawiona właściwemu organowi sądowemu,
uzgodniły, co następuje: