KONWENCJA
O PRAWACH POLITYCZNYCH KOBIET
Układające się Strony,
pragnąc wprowadzić w życie zasadę równości praw mężczyzn i kobiet, zawartą w Karcie Narodów Zjednoczonych ,
uznając, że każdy człowiek ma prawo do udziału w rządzeniu swym krajem, czy to bezpośrednio, czy też pośrednio poprzez swobodnie wybranych przedstawicieli, i że ma prawo do dostępu na zasadach równości do służby publicznej w swoim kraju, oraz pragnąc przyznać mężczyznom i kobietom równość w dziedzinie korzystania z praw politycznych i ich wykonywania, zgodnie z postanowieniami Karty Narodów Zjednoczonych i Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ,
postanowiwszy zawrzeć w tym celu Konwencję,
zgadzają się na następujące postanowienia:
Art. I
Kobiety są uprawnione do głosowania we wszelkich wyborach na równych warunkach z mężczyznami bez żadnej dyskryminacji.
Art. II
Kobiety są wybieralne na równych warunkach z mężczyznami bez żadnej dyskryminacji do wszelkich organów, pochodzących z wyborów publicznych, a przewidzianych w ustawodawstwie krajowym.
Art. III
Kobiety są uprawnione na równych warunkach z mężczyznami bez żadnej dyskryminacji do piastowania urzędów publicznych i do wykonywania wszelkich funkcji publicznych, przewidzianych w ustawodawstwie krajowym.
Art. IV
1. Niniejsza Konwencja będzie otwarta do podpisu dla każdego członka Organizacji Narodów Zjednoczonych, jak również dla każdego innego państwa, do którego Zgromadzenie Ogólne wystosuje zaproszenie.
2. Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji, a dokumenty ratyfikacyjne1) będą złożone Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Art. V
1. Niniejsza Konwencja będzie otwarta do przestąpienia dla wszystkich państw, wymienionych w ust. 1 artykułu IV.
2. Przystąpienie będzie dokonane przez złożenie u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych dokumentu przystąpienia.
Art. VI
1. Niniejsza Konwencja wejdzie w życie 2) w dziewięćdziesiątym dniu od daty złożenia szóstego dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia.
2. Dla każdego państwa, ratyfikującego Konwencja lub przystępującego do niej po złożeniu szóstego dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia, Konwencja wejdzie w życie w dziewięćdziesiątym dniu po złożeniu przez to państwo dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia.
Art. VII
W przypadku zgłoszenia przez jakiekolwiek państwo zastrzeżenia do któregokolwiek artykułu niniejszej Konwencji w momencie podpisania, ratyfikacji lub przystąpienia Sekretarz Generalny zakomunikuje tekst tego zastrzeżenia wszystkim państwom, które są lub mogą stać się stronami niniejszej Konwencji. Każde Państwo, które sprzeciwia się temu zastrzeżeniu, może w okresie dziewięćdziesięciu dni od daty powyższego zawiadomienia (albo w dniu, w którym staje się stroną Konwencji) notyfikować Sekretarzowi Generalnemu, że nie przyjmuje tego zastrzeżenia. W takim przypadku Konwencja nie wejdzie w życie między takim państwem a Państwem, które uczyniło zastrzeżenie.
Art. VIII
1. Każde państwo może wypowiedzieć niniejszą Konwencję pisemną notyfikacją, skierowaną do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Wypowiedzenie nabierze mocy po upływie roku od dnia otrzymania tej notyfikacji przez Sekretarza Generalnego.
2. Niniejsza Konwencja przestanie obowiązywać z dniem, w którym wypowiedzenie, obniżające liczbę Stron Konwencji poniżej sześciu, nabierze mocy.
Art. IX
Wszelki spór powstały między dwoma lub więcej Układającymi się Państwami co do interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji, który nie zostanie uregulowany w drodze rokowań, będzie na żądanie którejkolwiek ze stron w sporze przedłożony Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości do rozstrzygnięcia, o ile strony nie uzgodnią między sobą innego sposobu jego załatwienia.
Art. X
Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych będzie zawiadamiał wszystkich członków Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz państwa nie będące członkami Organizacji, wspomniane w ust. 1 artykułu IV niniejszej Konwencji, o:
a) podpisach i dokumentach ratyfikacyjnych, otrzymanych zgodnie z artykułem IV;
b) dokumentach przystąpienia, otrzymanych zgodnie z artykułem V;
c) dacie wejścia w życie3) niniejszej Konwencji zgodnie z artykułem VI;
d) zawiadomieniach i notyfikacjach, otrzymanych zgodnie z artykułem VII;
e) notyfikacjach o wypowiedzeniu Konwencji, otrzymanych zgodnie z ust. 1 artykułu VIII;
f) wygaśnięciu Konwencji zgodnie z ust. 2 artykułu VIII.
Art. XI
1. Niniejsza Konwencja, której teksty angielski, hiszpański, chiński, rosyjski i francuski są równie autentyczne, będzie złożona w archiwum Organizacji Narodów Zjednoczonych.
2. Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych przekaże uwierzytelnione kopie niniejszej Konwencji wszystkim członkom Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz państwom nie będącym członkami Organizacji, wymienionym w ust. 1 artykułu IV.
Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni przez swoje rządy, podpisali niniejszą Konwencję, otwartą do podpisu w Nowym Jorku trzydziestego pierwszego marca tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego trzeciego roku.
Za ARGENTYNĘ: Rodolfo Munoz
Z zastrzeżeniami do artykułu IX.
Za BOLIWIĘ: Carmen S. B de Lozada
9 kwietnia 1953
Za BIAŁORUSKĄ SOCJALISTYCZNĄ REPUBLIKĘ RADZIECKĄ: K. W. Kisielew
Z zastrzeżeniami*) do artykułów VII i IX, zawartymi w specjalnym protokole, sporządzonym w chwili podpisania niniejszej Konwencji.
*) Zastrzeżenia te sformułowane są, jak następuje:
Do artykułu VII: Rząd Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej oświadcza, iż nie zgadza się na ostatnie zdanie artykułu VII, i uważa, że skutkiem prawnym zastrzeżenia jest to, iż Konwencja obowiązują między państwem zgłaszającym zastrzeżenie a wszystkimi pozostałymi państwami będącymi Stronami Konwencji, z wyjątkiem tylko tej jej części, do której odnosi się zastrzeżenie.
Do artykułu IX: Rząd Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej nie uważa się za związanego postanowieniami artykułu IX, który przewiduje, że spory między Układającymi się Stronami co do interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji mają być na żądanie którejkolwiek strony w sporze przedłożone do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, i oświadcza, że dla przedłożenia jakiegokolwiek sporu do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości konieczna jest zgoda wszystkich stron w sporze, w każdym poszczególnym przypadku.
Za CHILE: Rudecindo Ortega, Gabriela Mistral
Za COSTA RIKĘ: Tattenbach
Za KUBĘ: Dr. Emilio Núnez Portuondo
Za CZECHOSŁOWACJĘ: J. Nosek
Z zastrzeżeniami*) do artykułów VII i IX, zawartymi w protokole podpisania.
*) Zastrzeżenia te sformułowane są, jak następuje:
Rząd Republiki Czechosłowackiej oświadcza, iż nie zgadza się na ostatnie zdanie artykułu VII, i uważa, iż skutkiem prawnym tego zastrzeżenia jest to, iż Konwencja obowiązuje między Państwem zgłaszającym zastrzeżenie a wszystkimi pozostałymi sygnatariuszami Konwencji, z wyjątkiem tylko tej części paragrafu, do której odnosi się zastrzeżenie.
Rząd Republiki Czechosłowackiej nie uważa się za związanego postanowieniami artykułu IX, który przewiduje, że spory między Układającymi się Stronami co do interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji mają być na żądanie którejkolwiek strony w sporze przedłożone do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości i oświadcza, że dla przedłożenia jakiegokolwiek sporu do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości konieczna jest zgoda wszystkich stron w sporze, w każdym poszczególnym przypadku.
Za REPUBLIKĘ DOMINIKAŃSKĄ: Joaquin E. Salazar, Minerva Bernardino
Za EKWADOR: José V. Trujillo
Rząd Ekwadoru podpisuje niniejszą Konwencję z zastrzeżeniem co do ostatnich słów artykułu I, bez żadnej dyskryminacji, ponieważ artykuł 22 Politycznej Konstytucji Republiki przewiduje, że głosowanie w wyborach publicznych jest obowiązkowe dla mężczyzn, a fakultatywne dla kobiet.
Za ABISYNIĘ: Ato Zawde Gabre Heywot
Za FRANCJĘ: M. H. Lefaucheux
Z zastrzeżeniem*) zawartym w protokole podpisania.
*) Zastrzeżenie to sformułowane jest, jak następuje:
Rząd francuski, biorąc pod uwagę zwyczaje i tradycje religijne, istniejące na pewnych obszarach, zastrzega sobie prawo opóźnienia wykonania niniejszej Konwencji, jeśli chodzi o kobiety zamieszkałe na tych obszarach i powołujące się na powyższe zwyczaje i tradycje.
Za GRECJĘ: Alexis Kyrou
1 kwietnia 1953
Za GWATEMALĘ: Eduardo Castillo Arriola
Z zastrzeżeniami co do artykułu IX Konwencji, który będzie się stosował, zgodnie z Polityczną Konstytucją Gwatemali, do kobiet posiadających obywatelstwo Gwatemali.
Za INDIE: Rajeshwar Dayal
29 kwietnia 1953
Z następującym zastrzeżeniem: Artykuł 3 Konwencji nie będzie stosowany, jeśli chodzi o rekrutacje i warunki służby w jakichkolwiek Siłach Zbrojnych Indii lub w formacjach mających za zadanie utrzymanie porządku publicznego w Indiach.
Za INDONEZJĘ: L. N. Palar
Za IZRAEL: Abba Eban
14 kwietnia 1953
Za MEKSYK: Rafael de la Colina
Z zastrzeżeniem zawartym w deklaracji*) złożonej dnia dzisiejszego.
*) Deklaracja:
Stwierdza się wyraźnie, że Rząd Meksyku nie złoży swego dokumentu ratyfikacyjnego, zanim nie wejdzie w życie poprawka do Politycznej Konstytucji Stanów Zjednoczonych Meksyku, przewidująca przyznanie praw obywatelskich kobietom meksykańskim, która jest obecnie rozważana.
Za POLSKĘ: H. Brecki
Z zastrzeżeniami**) co do artykułów VII i IX, zawartymi w specjalnym protokole, sporządzonym w chwili podpisania niniejszej Konwencji.
**) Zastrzeżenia4) te sformułowane są, jak następuje:
Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oświadcza, iż nie zgadza się na ostatnie zdanie artykułu VII i uważa, że skutkiem prawnym tego zastrzeżenia jest to, iż Konwencja obowiązuje między Państwem zgłaszającym zastrzeżenie a wszystkimi pozostałymi sygnatariuszami Konwencji, z wyjątkiem tylko tej części paragrafu, do której odnosi się zastrzeżenie.
Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej nie uważa się za związanego postanowieniami artykułu IX, który przewiduje, że spory między Układającymi się Stronami co do interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji mają być na żądanie którejkolwiek strony w sporze przedłożone do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, i oświadcza, że dla przedłożenia jakiegokolwiek sporu do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości konieczna jest zgoda wszystkich stron w sporze, w każdym poszczególnym przypadku.
Za UKRAIŃSKĄ SOCJALISTYCZNĄ REPUBLIKĘ RADZIECKĄ: A. M. Baranowskij
Z zastrzeżeniami*) do artykułów VII i IX, zawartymi w specjalnym protokole, sporządzonym w chwili podpisania niniejszej Konwencji.
*) Zastrzeżenia te sformułowane są, jak następuje:
Do artykułu VII: Rząd Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej oświadcza, iż nie zgadza się na ostatnie zdanie artykułu VII, i uważa, że skutkiem prawnym zastrzeżenia jest to, iż Konwencja obowiązuje między państwem zgłaszającym zastrzeżenie a wszystkimi pozostałymi państwami będącymi stronami Konwencji, z wyjątkiem tylko tej jej części, do której odnosi się zastrzeżenie.
Do artykułu IX: Rząd Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej nie uważa się za związanego postanowieniami artykułu IX, który przewiduje, że spory między Układającymi się Stronami co do interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji mają być na żądanie którejkolwiek strony w sporze przedłożone do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, i oświadcza, że dla przedłożenia jakiegokolwiek sporu do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości konieczna jest zgoda wszystkich stron w sporze, w każdym poszczególnym przypadku.
Za ZWIĄZEK SOCJALISTYCZNYCH REPUBLIK RADZIECKICH: W. A. Zorin
Z zastrzeżeniami**) do artykułów VII i IX, zawartymi w specjalnym protokole, sporządzonym w chwili podpisania niniejszej Konwencji.
**) Zastrzeżenia te sformułowane są, jak następuje:
Do artykułu VII: Rząd Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich oświadcza, iż nie zgadza się na ostatnie zdanie artykułu VII, i uważa, że skutkiem prawnym zastrzeżenia jest to, iż Konwencja obowiązuje między państwem zgłaszającym zastrzeżenie a wszystkimi pozostałymi państwami będącymi stronami Konwencji, z wyjątkiem tylko tej jej części, do której odnosi się zastrzeżenie.
Do artykułu IX: Rząd Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich nie uważa się za związanego postanowieniami artykułu IX który przewiduje, że spory między Układającymi się Stronami co do interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji mają być na żądanie którejkolwiek strony w sporze przedłożone do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, i oświadcza, że dla przedłożenia jakiegokolwiek sporu do decyzji Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości konieczna jest zgoda wszystkich stron w sporze, w każdym poszczególnym przypadku.
Za JUGOSŁAWIĘ: Leo Mates
1) Polski dokument ratyfikacyjny złożony został 11 sierpnia 1954 r.
2), 3) Konwencja weszła w życie dnia 23 lipca 1954 r.
Powrót do początku